🔰اثبات حرام زادگی عمر بن خطاب ملعون

آورده اند که :حضرت عبدالمطلب علیه السلام یکی از فرزندان آن حضرت بنام زبیر دارای کنیز حبشی(سیاه چرده)بود بنام صهاک با اندامی میان بالا و متمایل به مسائل جنسی او برای آن حضرت شترچرانی می کرد ،شخصی بنام نفیل(۱) در چراگاه چشمش به صهاک افتاد و عاشق او شد لذا با او مرتکب خلاف گردید(۲)نتیجه این عمل نامشروع فرزندی بنام خطاب شد(۳)
خطاب پس از آنکه بالغ شد چشمش به مادر خویش افتاد(۴)و از سرین (نشستنگاه آدمی) او خوشش آمد لذا او نیز با مادرش که او را نمی شناخت مرتکب زنا گردید،نتیجه عمل زشت این مادر و پسر ، دختری شد که مادرش از ترس او را در کهنه ای پیچیده و سر راه گذاشت (۵)

هشام فرزند مغیره این دختر سرراهی را برداشته و آن را بزرگ کرد و نام او را حنتمه گذاشت .
بعدها خطاب که نزد هشام رفت و آمد داشت از حنتمه که هم دخترش بود و هم خواهرش خواستگاری کرد و با او ازدواج نمود که ثمره آن عمر شد.

۱_گفته شده که: نفیل نیز غلام حضرت بود او شتران را می چرانید و صهاک گوسفندان را۰

۲_به جهت بدبینی که به او داشتند شلوار پوستی با قفل آهنین بر او پوشانده بودند،نفیل او را به درختی آویزان و به زحمت آن را از تنش بیرون آورد.

۳_گفته شده که:صهاک از ترس حضرت عبدالمطلب علیه السلام نوزادش را به مزبله ای (جای ریختن خاکروبه و زباله)انداخت ، زنی یهودی او را برداشت و تربیت نمود ،آن کودک پس از بزرگ شدن هیزم کشی می کرد لذا او را حطاب گفتند بعدها به خطاب مشهور شد.

۴_ و صهاک نیز چشمش به دنبال خطاب بود.

۵_ بیرون شهر مکه به مزبله ای (جای ریختن خاکروبه و زباله) انداخت.

پس نسب او از طرف پدر چنین است:عمر بن خطاب بن نفیل
و از طرف مادر :عمربن حنتمه (بنت خطاب و) بنت صهاک و بنت نفیل.
در شعری از امام صادق علیه السلام مطلب فوق چنین آمده:
من جده خاله و والده
و امه اخته و عمته
اجدر ان یبغض الوصی وان
ینکر یوم الغدیر بیعته
نتیجه زنای اول:خطاب و صهاک (مادرش):حنتمه
ننیجه زنای سوم :خطاب و حنتمه(هم دخترش و هم خواهرش؛ زیرا از یک مادر هستند): عمر
پس:
صهاک هم مادر خطاب است و هم همسر نامشروع او !!
خطاب حرومزاده هم پدر عمر است ،هم پدربزرگ او (چون پدر حنتمه است)، هم دائی او (چون خطاب و حنتمه از یک مادر هستند).
حنتمه حرامزاده هم مادر عمر است ،هم خواهر او(چون هردو از یک پدر هستند) هم عمه او (چون حنتمه و خطاب از یک مادر هستند).
بنابر آنچه گروهی از علمای شیعه مانند سید مرتضی ،سید ابن طاووس ، بیاضی عاملی و ۰۰۰ به نقل از کلبی نسابه یا غیر او آورده اند ، خود نفیل هم فرزند صهاک است که از زنای عبدالعزی بن رباح با او متولد شد .(فضله بن هاشم و عبدالعزی هر دو با صهاک زنا کردند۰)

به طریق مخالف،در کتاب نهایه الطلب حنبلی مذکور است: خطاب الاغ فروش، و خطاب اسم او نیست و لقب اوست و چون مردم مادر زناکار او را بسیار خطبه می کردند از این جهت ملقب به خطاب شد و خطبه به دو معنی است :
۱_به معنی نکاح و
۲-به معنی اجماع
و چون مادر خطاب جماع بسیار می داد و زنا می کرد لهذا پسر سگ پدر او مشهور به خطاب شد و کنیت او ابوحفص بود.

در کتاب احسن الکبار آمده: نام مادر عمر شطی بود و گویند دولام بود و ابوجهل دائی عمر بی پدر بود و نام مادرش حنتمه بود